już pierwszy marca

hm... nie mam raczej takiej obsesji. A poza tym to chyba kwestia doświadczeń. Bo po kilku latach kończy się zabawa i zaczyna się widzieć że skoro inaczej już się nie chce żyć - to trzeba to jednak traktować poważnie.
Tak... byłą to forma skondensowana, intensywna aż dech zapierało czasami.
Dzięki temu, że tak późno to nastąpiło, uniknąłem pewnie błędów nastolatków.
I jeszcze jedno.
Nie wiadomo co w życiu się stanie. Za rok dwa lata mogę być totalnym babilończykiem i być w tym szczęśliwy.
Nie sądzę...
Aczkolwiek nigdy się nie wie.

To zdjęcie mnie powala. Ma w sobie tyle majestatu.
Co do wracania. Nie żyjmy przeszłością, ważne co w tu i teraz. Bo zapatrzeni za tym co było, nie docenimy tego co jest.
I
Jeżeli czujesz że to jak całe życie, to właśnie wtedy się ono tak naprawdę rozpoczęło.
Zazdroszczę ci trochę. Chociaż chyba przeżyłeś to wszystko w formie "skondensowanej", nadrabiając poprzednie lata. Ale to może moje jakieś tam myśli. A tak poza tym. Jeszcze dużo czasu przed tobą. Nie wiem czemu ludzie po 30 mają obsesję przemijającego życia, przecież to nawet nie półmetek xd

Wiosna idzie!
Życie się budzi!

to zdjęcie zapiera dech w piersiach ... coś wspaniałego....