Piątek był spoko. Bardzo spoko. A dziś drugi dzień, z piętnastu, kiedy nic nic. Ale nie o tym.

Myśl o kimś, o kim nigdy myśleć nie mogłam przestać, powoli mnie opuszcza. Już mnie to nie obchodzi. Rozumiem za pierwszym razem, kiedy mówi mi się, że się mnie nie chce.

I rozumiem też to, kiedy ktoś łamie dane słowo. I bardzo tego nie lubię, dlatego koniec. Z rozmowami, obietnicami, tęsknotą, płaczem i rozpaczą.

Nie powiem, że zaczynam od nowa, bo nie ma czego zaczynać. Życie się zmienia, coś się kończy, żeby coś mogło się zacząć. Byłoby cholernie nudno, gdyby ciągle wszystko było takie samo.

''I nic nie zmieniać. Tak jak jest, jest dobrze.''

achtenandy

Sochaczew