''Kiedy się kogoś kocha, stawia się jego potrzeby nad własnymi.
Niezależnie od tego, jak bardzo są one niewyobrażalne, idiotyczne i niewiarygodne, niezależnie od tego, że człowiek sam siebie rozrywa przy tym na kawałki.
Nie zdawał sobie sprawy, że zaczął płakać, po części z szoku, po części z akceptacji, dopóki nie poczuł własnych łez, śliskich i słonych, na wargach Emily. To nie tak miało być, o nie,
lecz jak mógł zostać bohaterem, jeśli udaremnienie planów Emily zabolałoby ją jeszcze bardziej?
Emily z przyzwyczajenia pogładziła go po plecach. Kto tu jest dla koho? - pomyślał Chris.
Nagle poczuł, że musi być w niej, i gwałtownie - ku własnemu zaskoczeniu - rozpiął jej dżinsy, zsunął je w dół i wszedł w nią, niemal natychmiast szczytując.
Weź mnie ze sobą - pomyślał
[...] Chris przytulił ją do siebie; oparła brodę na jego prawym ramieniu. Zapamiętał na zawsze jej ciężar i życie, które wciąż w niej pulsowało, a potem odchylił się lekko, żeby Emily mogła przyłożyć rewolwer do głowy.

Wszelskie słowa były już zbędne.
Przytulił się do niej, a ona objęła go rękami, przypominając sobie wszystkie jego dotychczasowe wcielenia. Wciągnęła zapach jego skóty
- Kocham Cię - powiedziała.
Pocałował ją tak delikatnie, że nie była pewna, czy sobie tego nie wyobraziła. Odsunęła się lekko, aby spojrzeć mu w oczy.
I wtedy padł strzał.''

'w imię miłości' - J. Picoult <3

503nolove

Wieliczka